O MNIE



Mam na imię Jadwiga i jestem młodą, niepoprawną optymistką, która wykorzysta każdą możliwość, aby uczynić świat lepszym.

Kocham Aikido, teatr, koty, słońce, kolorowe rajstopy, słowa, jabłka, głośną muzykę, wodę, fotografię, pieczenie, a przede wszystkim kocham ludzi.
Jestem totalną ekstrawertyczką z nieopanowanym językiem.
Można mnie rozpoznać po dziwnych, kolorowych i niekoniecznie wyważonych strojach i niemal zawsze podniesionym głosie.

Interesuję się tym, jak ludzie wpływają na siebie wzajemnie i jak tyle osobnych bytów tworzy jeden, wspólny, wielki. Interesuję się każdym rodzajem i odsłoną sztuki, jako środkiem przekazu, drogą porozumienia, komunikacji między artystą i odbiorcami. 

Jeśli akurat się nie uczę, albo nie jestem na macie, fotografuję okolicę, oglądam teledyski, albo hipisów na YouTube, czytam  lub spisuję swoje myśli i ratuję świat właśnie tutaj.

Ten blog jest zakątkiem w sieci, który pozwala mi na realizację mojej misji. Refleksja nad przyjętymi normami społecznymi. Zadawanie niewygodnych pytań. Odpowiadanie na nie. Szukanie alternatyw i sposobu na lepsze życie. Uświadamianie, wskazywanie, nauczanie to coś, co sama znalazłam w Internecie i chcę przekazywać dalej. 


Odpowiedzialność - o sprawiedliwym handlu, zero waste, ekologii, minimalizmie zrównoważonym rozwoju, czyli o wszystkim, co pozwala być lepszym człowiekiem.



Feminizm - o tym, że feministki są piękne, kochają siebie, a nawet mężczyzn. O tym, jak akceptować, walczyć, rozmawiać, tłumaczyć. I tym, że stereotypy z prawdą mają niewiele wspólnego. I tym, że każda z nas jest najpiękniejsza i wartościowa.



Kultura - o tym, co zmienia świat w najprzyjemniejszy dla odbiorcy sposób i o tym, co jest częścią mnie. O artystach, którzy dzięki swojej wyobraźni naprawiają. O magicznych niciach porozumienia między na pozór różnymi ludźmi.



Szkoła - o tym, że młodzież to też ludzie myślący, a nauczyciele nie zawsze i vice versa. O tym, że społeczeństwo nieustannie zaskakuje. O tym, że dzieciaki też kiedyś będą dorosłymi. O tym, że w młodych przyszłość. I tym, że właśnie w szkole stajemy się Ludźmi.



Komunikacja - o tym, jak ciężko dogadać się osobnikom tego samego gatunku i jak to ułatwić. O przyjaźni, miłości i innych nienazwanych rzeczach, które nas dotyczą.


Skąd ta dziwna nazwa bloga? Dowiedz się tutaj: Ludzki Archipelag.


Mam nadzieję, że zostaniesz ze mną na dłużej i pomożesz mi w rozprzestrzenianiu chęci zmian, świadomości, miłości, radości i szacunku.

Chcesz dowiedzieć się więcej o mnie? Te teksty Ci pomogą.:

50 faktów o mnie

Dlaczego jestem łysa

8 lekcji, które dało mi gimnazjum

Dlaczego nie jem mięsa

Moje perypetie miłosne, czyli jak się nie zakochać 

Wszystkie teksty, oraz oznaczone zdjęcia są własnością prywatną autorki bloga i zgodnie z art. 116 i 117 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, nieuprawnione rozpowszechnianie oraz nieuprawnione utrwalanie lub zwielokrotnianie w celu rozpowszechniania cudzego utworu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 2, karze ograniczenia wolności lub grzywnie.

2 komentarze:

  1. Jak zauważyłam kategorię feminizm to już wiedziałam, że będzie ciekawie i zajrzałam tu. Bardzo podoba mi się pomysł na kategorię odpowiedzialność :D Muszę poczytać.

    OdpowiedzUsuń
  2. Miło mi bardzo! Feminizm rzeczywiście rzecz ciekawa. ; ) Jeśli chodzi o odpowiedzialność to zdecydowanie jest to najważniejsza tutaj zakładka, jednak powoli zaczyna chyba być zbyt ogólna.

    OdpowiedzUsuń